محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
556
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
لوزالحلو . لوبيا . ماميثا به غايت مسمّن . مخّ . مسير مسمّن و نيز با بادام مؤثر . مهلبيّه جهت آن مؤثر . ناطف . نفط سياه ، شرباً قوى الاثر . نيده . هريسه . معجون مبهّى ( 116 ) عجيب . مربّاى شقاقل ( 1 ) . فرنى ( 21 ) . در باب هفدهم نسخههاى بسيار مذكور است . تسمين اعضا تودرى نافع . زفت رطب ضماداً . ورل ضماداً و نيز جاذب خون به ظاهر جلد . در باب هفدهم جهت تسمين عضو مخصوص ، نسخههاى متعددى مذكور است . مهزّلات اسد العدس شرباً ، بدون مضرتّى . زبد البحر طلاءً ، جهت لاغر كردن و اذابهء لحم ، مجرّب . سندروس شرباً ، جهت رفع فربهى . لك شرباً ، به غايت مهزّل و بى عديل . مرى شرباً ، مجرّب . مقل شرباً ، جهت رفع تسمين مفرط . نروك به افراط . باب هفدهم نسخههاى متعدد . خوشبو كردن بدن اترج روغنش . ارمال ضماداً ، جهت منع تعفّن اعضا . بلح ضماداً ، خوشبو كننده عرق . بنگ طلاءً ، جهت عرق . جوزبوا جهت عرق . خوخ برگش ، جهت رفع بوى نوره . سك قاطع بدبويى بدن . سنبل ضماداً . مرداسنج جهت رفع بدبويى اعضا و عرق به غايت مؤثر . سفوف ارسطو ( 1 ) نافع . غاليه ( 1 ) . دواى ( 3 ) رايحهء بدن و عرق را خوشبو كند .